پر از خالی

تصویر

مثل دنیاییه که خلق نشده

پوچیه مطلق

سیاهی و تاریکی .

.

حس شکست میده

حس بی فایده بودن

حس 1 و تنها بودن

.

مثل حلزونی که کرکره رو میده پایین

و فقط سعی میکنه زنده بمونه همین کارو میکنم

زنده میمونم و تو اون لاک برای روزی که شانس

در خونم رو بزنه اماده میشم :)

.

نمیدونم چی میشه ولی اونی که

هرگز تسلیم نشه همیشه برندست